Badania prenatalne

Wokół badań prenatalnych narosło wiele mitów. Kobiety w ciąży na sam dźwięk tych słów reagują nerwowo. Jeśli lekarz mówi o potrzebie ich zrobienia, to natychmiast rosną nieuzasadnione obawy o zdrowie i kondycję dziecka. Niepotrzebnie. Najczęściej okazuje się, że wszystko jest w porządku. Ale, gdyby badanie wykazało, że maleństwu potrzebna jest jakaś pomoc medyczna, istnieje szansa na bardzo szybkie rozpoczęcie leczenia. W niektórych chorobach serca jest to możliwe, nawet gdy dziecko znajduje w łonie. W innym wypadku może ułatwić lekarzom podjęcie niezbędnej terapii natychmiast po urodzeniu.

Jeśli wyniki badań prenatalnych wskazują, że na świat przyjdzie nieuleczalnie chore dziecko, rodzice będą mieli czas na oswojenie się z tą informacją. Gdy mimo wszystko podejmą decyzję o urodzeniu chorego dziecka, będą mogli tak zorganizować swoje życie, by później móc więcej czasu poświęcać na leczenie oraz opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem. Będą również mieli trochę czasu na ewentualne podjęcie niezwykle trudnej decyzji o aborcji.

Badania prenatalne dzielą się na nieinwazyjne, np. USG, testy z krwi, i inwazyjne, np. omniopunkcja. Najpierw wykonuje się badania nieinwazyjne. Jeśli ich wyniki wzbudzą niepokój lekarza, może skierować kobietę na badania inwazyjne. Jedne i drugie są bezpieczne dla dziecka oraz kobiety. I jedne, i drugie wykrywają wady płodu z ponad 95-procentową dokładnością.

Zapalenie prostaty

Przypominający swoim wyglądem gruczoł krokowy zwany prostatą jest narządem, który bardzo często dotknięty zostaje różnego rodzaju schorzeniami. Do jednej z najczęściej diagnozowanych dolegliwości należy zapalenie stercza, które wykrywane jest nawet u bardzo młodych mężczyzn, a nieleczone i lekceważone może być przyczyną wielu groźnych chorób.

Zapalenie gruczołu krokowego klasyfikowane jest ze względu na przyczynę, przez co rozróżnić możemy ostre zapalenie prostaty, przewlekłe bakteryjne i przewlekłe niebakteryjne zapalenie prostaty. W przypadku ostrego bakteryjnego zapalenie mężczyźni zgłaszają duże problemy podczas oddawania moczu, a czasem całkowite jego zatrzymanie. Ten rodzaj zapalenia rozpoznaje się zwykle u 20 -30 % mężczyzn, a spowodowane jest ono zwykle zakażeniem występującym w drogach moczowych. Towarzyszące zapaleniu ostremu bakteryjnemu objawy to przede wszystkim bardzo podniesiona temperatura ciała i problemy z koniecznością częstego oddawania moczu.
W przypadku przewlekłego, bakteryjnego zapalenia prostaty mężczyźni skarżą się na bardzo częstą konieczność oddawania moczu zarówno w dzień, jak i w nocy, piekące parcie na mocz, bóle podczas wytrysku nasienia, a także silne bóle w okolicy podbrzusza. Ten rodzaj zapalenia zwykle przebiega bez podniesionej temperatury ciała.
W przypadku niebakteryjnego zapalenia prostaty mężczyźni uskarżają się przede wszystkim na trudności w oddawaniu moczu charakteryzujące się zaburzeniem strumienia moczu. Na niebakteryjne zapalenie stercza choruję ponad 50% rozpoznanych przypadków. Wszystkie typy zapalenia kwalifikują się jednak do diagnozy lekarskiej i nie powinny być w żaden sposób lekceważone.